Siyaset Toplum

Aman aman şehitlerim

Özel günlerde sosyal medyadan nefret ediyorum. İlgili güne göre yapış yapış hamaset, yapmacıklık, sahtelik doluyor çünkü.

Yarın da aynısı olacak. Bunca insanın Çanakkale’de neden can verdiğini düşünmeyenler, yarın bol bol şehitlerden bahsedecekler sosyal medyada.

Devlet erkânı toplanıp nutuklar atacak, “dün öldük, bugün de ölürüz” falan diyecek. Kimse kalkıp da “niye sürekli ölüyoruz yav? Yaşasak ya, vatanımız için, dinimiz için çalışsak ya” demeyecek.

Mesele 18 Mart’ta şehitlik ziyareti yapmak, bandolarla, marşlarla şehit anmak değil. O adamların neden öldüğünü anlayabilmek. Sen onların şehadetini israf etme yeter. “Ulan şehit olduk ama vatan da canavar gibi yürüyor, aslan torunlarım” mı diyorlar, yoksa “siz böyle denyo gibi yaşayın diye mi öldük lan biz!” mi diyorlar, onu düşünmek lazım. Muhtemelen ikincisi.

“Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

Medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar” demişti Mehmet Akif. Boğdu mu yoksa?

Onun tek dişi kalmış canavar derken kastettiği medeniyeti sahiplendik ilk fırsatta. Kanunlardan giyim kuşama, sanattan edebiyata her şeyi çöpe atıp tek dişi kalmış canavarın peşine takıldık.

Allah korkusunun yerini kanun korkusu aldı, sonra o da kayboldu. Ahlaksız, kanunsuz, kuralsız, pasaklı bir toplum olduk. Tek dişi kalmış canavar daha iyiydi, dişsiz kaldık, canavar da olamadık.

Oysa bin yıllık Türk İslam medeniyetinin torunlarıydık. Modernleşme uğruna hırsızlık, haydutluk üzerine kurulmuş, yıllarca bizimle savaşmış Avrupa’ya benzemeyi marifet saydık. Bir toplum neden yendiği, kovduğu orduların ait olduğu toplumlara benzemek için uğraşır?

Benzeyemedik de zaten. Geçmişi silince geleceğimizi de kaybettik. Yılda bir nutuk atarak gideriz artık böyle.

Allah rahmet eylesin bu vatan için, bu din için can veren tüm şehitlerimize. Ahirette yüzlerine nasıl bakacağız bilmem.

Mart 2018, Gelibolu, Çanakkale

Bir de şu konular var

Siz ne dersiniz?

E-posta adresiniz yayınlanmayacaktır.