İnek evin bakkalıdır abi!
Hafta sonu Sakarya’daki kamp maceramızda tanıştığım 19 yaşında bir gençten duydum bu cümleyi.
“Köy yerinde iki tane ineğin varsa aç kalmazsın abi. Sütünü alırsın. Yoğurt yaparsın, peynir yaparsın, tereyağı, çökelek, lor, gurut yaparsın. Tatlı istersen sütlaç, keşkül, muhallebi yaparsın. Hem yersin, hem fazlasını satar, başka ihtiyaçlarını alacak para kazanırsın. Kimseye ihtiyaç duymazsın. Bakkal gibidir inek, iyi bakarsan yaşatır seni.”
İsa tam anlamıyla bir yayla çocuğu. Köyü terk etmeyi, büyük şehirde yaşamayı falan düşünmüyor. “Hayat burada güzel abi,” diyor. “Akşam işten çıkınca atlıyoruz arabaya, yarım saatte yayladayız. Evet burada hayat şartları biraz zor ama huzur var. Şu gün batımına bak, parayla satın alabilir misin bunu?”
19 yaşında bir gencin şu anlattıkları maalesef bugün birçok insanın vizyonunda yok. Köy yerinde yaşayıp iki tavuk beslemeyen, sebzeyi bile pazardan alan insanları düşündükçe bu topluma daha çok İsa gerekiyor diyorum kendi kendime.
Saçma sapan konularda özgürlük çığlıkları atan, ama en temel özgürlüklerini çoktan yitirmiş olan, daha kötüsü kaybettiği özgürlüğün farkında bile olmayan şehir insanı zaten acınası durumda, bunu kabul ettik ancak köylü de tüm yaşama özgürlüğünü kaybediyor günden güne. İsa gibi gençler bu nedenle çok değerli. Anlayabilene.
Kasım 2021, Sakarya
