Kümes hayvanları arasında üvey evlat var mıdır deseniz, var derim. Hindi. Tarih boyunca hiçbir toplum kendine yakıştıramamış hindiyi. Hep başka toplumlara itelemişler. Hep ithal gelmiş garibim. Tipine de bir türlü karar veremeyip Türk horozu, Hint horozu falan demişler. Türk topraklarından geldiğini düşünen İngilizler turkey...
Sabahattin Ali, Rıfat Ilgaz ve Aziz Nesin üçlüsü 1946’da Markopaşa diye bir mizah dergisi çıkarmışlar. Siyasi mizahta zirve yapan derginin tirajı, zamanın en çok satan gazetelerinden bile yüksekmiş. Fakat İsmet İnönü bu işten hoşlanmamış, kapattırmış dergiyi. Ekip tınmamış, bu kez Malumpaşa diye çıkarmışlar dergiyi....
Sanırım 7-8 yaşlarındayım. Tekirdağ’da anneanne evinde, yer sofrasında kahvaltı yapıyoruz. Arka bahçedeki kerpiç fırında pişmiş ıspanaklı börekten, dede bağında yetişmiş üzümlerin pekmezine kadar hepsi anneanne elinden geçmiş bol çeşit var sofrada. Tabi ben zeytine acıkmış olarak doğduğumdan, sadece ona odaklanmışım, ekmeksiz götürüyorum. Bir ara...
Çocuktum. Sağırlar okulu vardı bizim oralarda. Özürlü, sakat, kör, topal, sağır… Ayıp değildi bu sıfatlar. Fakat toplumumuzun en büyük özelliği kabalık olduğu için, çeşitli hastalık isimleri hakaret olarak kullanılmaya başlandı. Kimse engellilere hakaret etmiyordu fakat onların engelini başkalarına hakaret etmek için kullanmakta bir sakınca...
Her bölge, sahip olduğu yeraltı zenginliğinin acısını çekmiştir. Arap Yarımadası petrolden, Afrika altın ve gümüşten çekmiş. Ukrayna da verimli toprakları yüzünden çekiyor çilesini. Dünyanın en verimli toprakları var Ukrayna’da. Zengin kömür ve demir yatakları yüzünden Rusya ile kavgası bitmiyor, tahıl kalitesi yüzünden de Avrupa’nın...
Lisedeyken bir revircimiz vardı, Mehmet Abi. Bu adamın en büyük özelliği, revire gelen herkese merhem sürmesiydi. Markayı hatırlamıyorum şimdi. Ortaokul-lise öğrencisine ne olur? Kavga eder, koşarken düşer, sağını solunu yaralar. Mehmet Abi de hemen merhem sürerdi ağrıyan yere. Bir gün karnım ağrıyor diye gitmiştim...
Bahçe mobilyaları da satan bir bayimizde, ilginç bir olayla karşılaştım geçenlerde. Mağazada plastik masaların sergilendiği bahçe oldukça geniş ve işlek bir caddeye bakıyor. Biz caddeye yakın tarafta muhasebeden bir arkadaşla sigara içerken, bir araba yanaştı ve yaşlıca bir kadın inip gördüğü ilk masanın başına...
“Evladım buraya bak! Lan oğlum dersi kozalak gibi dinlemeyin! Sınavda çıkacak bunlar. Ben anlatır giderim, maaşımı alırım. Olan size olur.” Ders anlatır gibi pozlara girdiğim bu okulun bulunduğu şehrin kıyameti 1986’da kopmuştu. Sovyetler Birliği’nin “işçi şehri dediğin böyle olur yoldaş!” demek için inşa ettiği...
Panora AVM’den iki farklı tezgahtar deneyimi: 1. Geçen ay Panora’da bir arkadaşımın dükkanı kapatmasını bekliyordum. Baktım yakında bir Dockers mağazası var, girip biraz oyalanayım dedim. Mağazanın kapanmasına 10 dakika kala girince, genelde yüzü asılır tezgahtarların. “Nerden çıktı bu saatte, kasa kapatıyoruz.” Fakat bu arkadaş...
Doğadaki hayvanlara yemek verip tembelliğe alıştırmaktan bahsedince, Selim Tuncer’in bir yazısı geldi aklıma. Tarihçi Arnold Toynbee’den örneklemeler yaptığı yazıda özetle diyordu ki, “göğüslenebilir şiddette bir tehdit olmadan, bir markanın doğup büyüyüp, serpilmesine imkân yoktur.” Tıpkı doğadaki gibi. Sumak, böğürtlen veya meyve ağaçlarının, budandıklarında bunu...